मलाई पुग्नु कहिँ थिएन ।
र पनि मेरो आँखालाई पुग्नु थियोे जहितहिँँ । दुईटा बुढाहरुलाई पछि लगाएर कलङ्की चोक पुग्ने उत्कट अभिलाषा बोकेर खुम्चिएको दैनिकीलाई पर ठेल्दै, मेरो मन र तनलाई कुँजिनबाट जोगाउनु मात्रै थियो । निरुदेश्य काम गर्नुमा पनि मज्जा लाग्थ्यो कुनै बेला । तर आजभोलि त्यसरी बेपर्बाह कुद्न कुन्नि केले अठ्याउँँछ । जसरी दाम्लोले बाध्छ वस्तुभाउलाई मालिकले, त्यसैगरी अठ्याउँछ मेरो मन !
मन र मस्तिष्क पनि एउटै पार्टीभित्रको फरक-फरक गुटझैँ लाग्ने । मनले गरेको काममा मस्तिष्क धावा बोल्ने मात्रै नभएर मस्तिष्कले मनको भावनामा ठेस पुग्ला भनेर कहिल्यै नसोच्ने ! के तपाईंहरुको मन र मस्तिष्कको द्वन्द्व पनि यसैगरी खेल्ने गर्छ ?
आ जेसुकै होस्,
यसै भनेर खुट्टा चाल्न खोज्दा ठ्याक्कै लकडाउनको परिपालना गर्न खटिएको लाठीसहितको पुलिसझैँ शासक बन्न खोज्छ, ओखरझैँ जेलिएको खप्परभित्र बस्ने एकजोर गिदि ! मलाई कहिलेकाहीँ आफ्नै ठिस दिमागसँग रिस मात्रै होईन आन्दोलनको ज्वार ल्याइदिउँँझैँ लाग्छ ।
"नियम पालना गर्ने/गराउने त सेवक/नोकर न हुन् !", शासक गिदिले आफ्नो तुजुक प्रदर्सन गर्न खोज्छ ।
मालिक र शोषक उस्तै लाग्लान्, मालिकलाई नोकरको अस्तित्वको रखवारि गर्छ तर त्यहीँ शोषकलाई मतलब हुन्न । सायद शोषणको उच्चतम् भोग गरुञ्जेल उसले मिलिक्कै बिर्सन्छ, जुम्राले पनि कसैको परान् रहुन्जेल हो साथ दिने । उ पनि अन्ततः फड्किन्छ ।
ह्या, लेख्दा-लेख्दै कहाँ-कहाँ भड्किन्छन्, यी औंलाहरु पनि !
चोक पुग्दा-नपुग्दै एउटा लाठी समाएको जवानले सम्झायो, फनक्क फर्किएँँ ।
"ऊ हेर्नुस्,ती बाजेझैँँ घरको छतमा कुद्नुस्स् न !",
अलिक पल्तिरको एक छतको घरको छतमा कुद्दै गरेको मान्छेलाई देखाउदै पठायो त्यस जवानले !
"भाइलाई पनि गाह्रो छ है, माथिको आदेस मान्नै परो !", यसै भनेँँ । कुममा सामान्य हवल्दारनै किन नहोस्, एउटा फित्ता लगाएको भए उसको फित्ता कुर्लदो हो । माफ गर्नुहोला, फित्तावाल हवल्दार ! तर सिपाही केटोले सायद आफुलाई सहानुभूति मिलेको ठान्यो कि ? ह्या, जेसुकै ठानोस् मलाई के मतलव ?
हुन त देश र दुनियाँको ठेक्का लिएकाहरु त कसैको मतलव गर्दैनन्, म बबुरो के गर्न सक्छु ?
ठिक यतिबेला देशको ठूलो पार्टिका नेताहरू शक्ति बाडफाडमा व्यस्त छन् ।
हुन त उनीहरुको पनि पेशा/व्यवसाय के भनेपनि त्यहीँ हो । हामी युवाहरु थपडी बजाउनमै मस्त भएपछि वयले साथ नदिएपनि पुस्तैनी सम्पत्ति भाग लगाएझैँ भागवण्डामा व्यस्त छन् !
तपाईंहरुलाई पक्कै म सँग रिस उठेको हुनुपर्छ !
हेप्नी, दुई तिहाईको सरकारलाई हेप्नी ? भनेर चर्चित भएका निवर्तमान मन्त्रीलाई सञ्चार/प्रेससम्बन्धि कानुन ल्याउन उद्दत् उनलाई जोक गरिएको एउटा प्रसङ्ग सम्झन्छु,
"केटीको नाङ्गो फोटो राखेर भित्र अर्कै राख्नी, झुक्याउनी ?" बाहिर "जोडि आँखालाई जुडुवा केटी" राखेर भित्र अर्कै गन्थनमा अल्मल्याउनि ? अहिले तपाईंहरुलाई यस्तै लागेको हुनुपर्छ ।
हुन त म पनि खाना पकाउन छाडेर यता ब्लगमा भुल्दैछु । अझ सिक्दैछु, तपाईंहरुले मलाई एउटा बाटोमा ल्याउन आफुलाई प्रतिक्रियावादी बन्नुहुनेछ भनेर एक भारी आशाको त्यान्द्रो बोकेको छु ।
अब आउनुस्, खास विषयतिर !
राम्रोसँग डुल्न नपाएको मलाई लगभग घर आइपुग्न लाग्दै गर्दा आँखामा लगभग जुडुवाजस्तै केटी देखिए । कलेजको विद्यार्थी छौञ्जेल र विवाह नगरुञ्जेल आफूलाई कलिलै छु भन्ने भ्रम बाकी रहदो रैछ ।
ठ्याक्कै १२/१३ वर्ष अघिको आफुलाई पाएँँ ।
अलिअलि आफुले मन पराएकी, अलिअलि उसले मन पराएकी उसँग अलिअलि ठाकठुक परेपछि पुस्तकपसलमा गएको बेला अर्कि एक केटीले मन भड्काएकी थिइ । अहिले त उस्तो भड्किन्न । भड्किन खोजे आफ्नै मनलाई कर्फ्यू लगाएरै पनि नियन्त्रण गर्न खोज्छु ।
मलाई १२/१३ वर्ष अघिको स्मृतिमा रमाउने मौका मिलेको अवस्था जो छ, तपाईंलाई उनीहरुको सुन्दरता(जो मेरो मनले खिचेको )बारे किन वर्णन गरुँ ?
हुन त आजसम्म जिन्दगीमा जम्मा तीन जना राम्रा केटि देखेँँ । सम्बन्धमा रहदै गर्दा पनि मेरा नजिकका केटीसाथिहरुलाई पनि यो कुरा शेयर गरेको छु । सायद उनिहरुको मन जल्दो हो ? जलोस्, म दमकल होईन निभाउन ! मनमा यस्तै घमण्ड हुन्थ्यो । तर जिन्दगीमा यसबारे कहिल्यै पश्चाताप गरिएन । सायद गरिन्न पनि ! ती तीन राम्रा केटीमध्ये एउटा केटी काठमाडौमा जम्मा दुइचोटी देखेको थिएँ, त्यसपछि देखिनँँ । दोस्री थिइ, एउटा कामको शिलशिलामा चितवन बस्दा म्याजिक गाडिमा भेटिएकी थिइ । अझ भनौं न ठोकिएकी थिइ । झुक्किएरै सहि उसले टिलिक्कै टल्किएको जुत्ता कुची । त्यहीँ केटीको बारे लेखेको कविता कता पो छ खोज्नुपर्नेछ ।
तेस्रो केटीको कुरा नगरौ भो ।
किन ? किनकी त्यसबारे कुरा गरेर फाइदै छैन । आक्कल्झुक्कल भेटिने त्यस केटिबारे पछि कुनै बेला तपाईंहरुसँग चियाभेटमा गफ गरौँला । फेरि लेख्दा-लेख्दै कता-कता बरालिएँँ ।
ती जुडुवा केटी देख्दा मलाई पुरानै झल्को आएको सत्य हो ।
निलो जिन्समाथी कुर्था लगाएकी ती केटीहरु कति राम्रा हगि ?सायद मेरी आमाको रोजाइको बुहारी पनि यस्तै हुन्सक्छे !
धन्यवाद !
😍😍
गजब कति काउकुती लाग्यो लाग्यो।
ReplyDeleteधन्यवाद हजुर !😍😍
ReplyDelete