फकिर
( कविता )
प्रभु ,
माफी पाउ !
मैले बाचेर त सुख दिइन-दिइन मरेर पनि दुख दिए जहानलाइ !
प्रभु मलाई स्वर्गको द्वार खोलिदिनुस ! एक जड्याहाले
बिन्ती बिसायो मेरो अघिल्तिर , छोड तेरो बकवास
म तेरो मुक्तिदाता होइन । घाट-घाटमा डुलिहिड्ने एक
फकिर हु ! मलाई बडो दुख छ प्रभु , कम्तीमा मर्ने
बेलामा आफ्नु लास छोप्ने कात्रो किनेर मर्न चाहन्थे । दुई
गाँस खाएकै थिएँ गिट्टी कुटेर भएपनि , उसले सबुत प्रमाण पेस
गर्यो ! मैले उसलाई सुस्तरी भने
देश तिमी हामी जस्ता भुइफुट्टाहरको देश हुदैन ।
आफ्नु मफ्लर दिए उसको लास छोप्न ।
एउटा बलत्कारी लास उभियो
र भन्यो
मैले नगर्नु गरे प्रभु
मलाई स्वर्गमा थोरै ठाँउ दिनुभो भने म गल्ती सच्च्याउन
चाहन्छु । मेरो कन्सिरी तात्यो ,
यो सालेलाइ सिधै टिचिङ अस्पताल लैजाउ अन्य मुर्दालाइ
आदेश दिए
यस बलात्कारीको लिङ्ग भेदन गरील्याउनु ,
कम्तिमा स्वर्गमा त शान्ति छाउला ! अनि एउटा लास
हातमा आफ्नु मुटु लिएर उभियो मेरो अघिल्तिर ,
सोधेँ - " के हो तिम्रो समस्या " म किड्नी बेच्न बाध्य भए !
कसरी ????
उसले रुदै भन्यो । एपेण्डिक्सको अप्रेसन भन्दै
किड्नी निकालियो ।
मचुपचाप चुपचाप खाली कागजमा दस्तखत गर्न
बाध्री पारिए ! बाच्न मन लगेन र
आरुका फूलसङ्गै फल्न पुगे । यो स्वस्थ मुटु छ ।
काम लाग्न सक्छ मेडिकल
साईन्सका विद्यार्थीका लागि ! तर मुटुको चाल बन्द
भैसकेको थियो । अन्त्यमा ,
एउटा महिला लास आयो ,
मेरा बा आमाको बैसखी बन्न बिदेशिएकी थिए ।
बिदेशिले त मेरो यौवन लुटे-लुटे देश फर्केपछि ।
अध्यागमनका देशका रक्षक/देशका राष्ट्र सेवकले
पनि छोडेनन ।
म सँग भएको
हातको बाला/सिक्री/ र यो लगेज पुर्याइदिनु ।
मेरि आमाको कृयाखर्चको लागि ! सबैलाई भने म के नै गर्न
सक्छु र??? म त एक घाट-घाटमा घुमीहिड्ने फकिर हुँ ।
सबै मुचुल्का तयार पारेँ । अब नेपाल सरकारलाई बुझाउनुछ ,।
सकुशल !!!!
२०७१/०३/१०.
साझ ८:१५
घाट घाटको भुमी
पशुपति आर्यघाट बाट ।।
No comments:
Post a Comment